• معرفي کارت امتيازي متوازن

در دهه 1990 مدل كارت امتيازي متوازن ابتدا به عنوان يك روش نوين ارزيابي عملكرد و سپس به عنوان ابزاري جهت تحقق استراتژي و يا به عبارتي بهتر سيستمي براي استراتژي توسط رابرت كاپلان، استاد صاحب نام دانشگاه هاروارد و ديويد نورتن مشاور برجسته مديريت در آمريكا مطرح شد و از سوي صاحبنظران مديريت و مديران سازمان ها به شدت مورد استقبال قرار گرفت. در چارچوبي كه نخستين بار در سال 1992 ميلادى، توسط كاپلان و نورتون براي كارت امتيازي متوازن پيشنهاد شد، از چهار منظر (ديدگاه يا وجه) به نام هاي منظر مالي، منظر مشتري، منظر فرآيندهاي داخلي و منظر رشد و يادگيري استفاده شده است (كاپلان و نورتون، 1992). آن ها روش ارزيابي عملكرد متوازن يا كارت امتيازي متوازن را براي اولين بار ارائه نمودند، كه طي دهه هاي بعدي «سيستم مديريت استراتژيك» ناميده شد زيرا از اين روش نه تنها براي ارزيابي عملكرد بلكه به عنوان چارچوبي جهت تدوين و فرموله كردن استراتژي و ارتباطات و كنترل نحوة اجراي استراتژي ها، نيز استفاده شده است (كاپلان و نورتون، 2001). این مدل به عنوان يك ابزار مديريتي به ارزيابي عملكرد‌ كمك نموده و موجب مي شود مديران سازمان ها‌ بتوانند بر اساس‌ پيش‌بيني حاصل از آن، برنامه ريزي مناسبي داشته‌ باشند و بر خلاف‌ ارزيابي ها‌ي سنتي‌ بر پايه شاخص هاي مالي، تنها اهداف‌ و منافع كوتاه مدت را در ارزيابي‌ مدنظر قرار نمي‌دهد بلكه علاوه‌ بر اين اهداف و منافع‌، به مديران كمك مي‌كند نگاهي به آينده و مسائل راهبردي نيز داشته باشند. مدل کارت امتياز متوازن يک الگو و يا به عبارتي يک چارچوب مفهومي جهت تدوين مجموعه اي از شاخص هاي عملکردي در راستاي هدف استراتژيک مي باشد. اين الگو از چارچوبي پيروي مي کند که دراولين گام مي بايست چشم انداز آتي سازمان مشخص گردد. سپس در راستاي ديدگاه حاکم بر سازمان، اهداف استراتژيک تدوين مي يابند و يا مي بايست تدوين شده باشند (ابن الرسول، ۱۳۸۳). با عنايت به ديدگاه آتي و اهداف استراتژيک سازمان، عوامل حياتي موفقيت، مشخص و رابطه علت و معلولي بين اين عوامل مشخص مي گردد.