رشد کسب و کار از طریق ریسک پذیری ریسک پذیری قسمت جدایی ناپذیر هر کسب و کاری است. همچنان که دکتر پیتردراکر در دهه ۱۹۷۰ عنوان کرد، “فعالیت اقتصادی یعنی بکارگیری منابع کنونی برای کی آینده نامطمئن”. تنها چیزی که در مورد آینده قطعی است، عدم اطمینان و ریسک است. بررسیهای تاریخی که توسط دکتر دراکر انجام شده بیانگر این موضوع بود که دستیابی به عملکرد اقتصادی بهتر با عدم اطمینان بیشتر و به عبارت دیگر، با ریسک پذیری بیشترهمراه است.
فصل سوم:
روش تحقیق
۳-۱ مقدمه
امروزه استفاده از روشهای ارزیابی ریسک در صنایع مختلف رو به گسترش است به طوریکه در حال حاضر بیش از ۷۰ نوع مختلف کیفی وکمی روش ارزیابی ریسک در دنیا وجود دارد این روش ها معمولا برای شناسایی ،کنترل و کاهش پیامدهای خطرات به کار میرود. عمده روش های موجود ارزیابی ریسک روشهای مناسب جهت ارزیابی خطرات بوده و نتایج آنها را میتوان جهت مدیریت وتصمیم گیری در خصوص کنترل و کاهش پیامدهای آن بدون نگرانی به کار برد،هر یک از صنایع بسته به نیاز خود میتواند از روشهای مذکور بهره لازم را کسب کند.این روشها نسبت به یکدیگر دارای مزایا و معایب مختلف میباشد. بررسی کلیه روشهای ارزیابی ریسک ها و خطرات و انتخاب روش مناسب جهت اجرا در صنعت و سازمان مطبوع خود میباشد. معمولا سطح ریسک قابل قبول برای هر سازمان یا هر فرد متفاوت بوده و بستگی به منابع مالی و اقتصادی،محدودیت های تکنولوژیکی عوامل انسانی مجرب ،صلاحدید وتصمیم مدیریت وریسکهای زمینه ای مثل ریسک های مخفی دارد.
سازمان ها معمولا نیاز به سیستمی دارند که علاوه بر ارزیابی فعالیت ها و فرآیند شان بتواند در خصوص وضعیت ریسک ،تعیین معیارهای ریسک قابل تحمل و مشخص نمودن دقیق ریسک دقیق فرآیندهایشان ، و… آنان را رهنمون نماید که بسته به پیچیدگی فعالیت هر صنعت نوع سیستمی که بتواند آنان را به هدف مذکور برساند متفاوت است.لذا سازمان ها باید بتوانند از نوع روشهای ارزیابی ریسک که در این مقاله هدف بررس و مطالعه آنهاست یکی یا تلفیقی از چند مورد را انتخاب نمایند بایستی قبل از تعیین نوع روش کلیه روشها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و بهترین روش با توجه به منابع مالی ،نیاز به اطلاعات کیفی یا کمی و یا کیفی و کمی ،محدودیت زمان ، محدودیت نیروی انسانی کارآزموده ،نوع کاربرد روش شناسایی ریسک، مزایا و معایب هر یک از سیستم های مذکور انتخاب نمایند.
اصولا تجزیه تحلیل سیستمها یک روش پر مهارت بوده و بایستی توسط تیم کاملی از کارشناسان که نسبت به سازمان خود شناخت کامل دارند صورت پذیرد انتخاب درست روش شناسایی ریسک به کارایی روش انتخابی و تعیین دقیق ریسک ها می انجامد ، همچنین در صورتیکه ریسک هر فرآیند به درستی شناخته شده باشد تعیین ریسک قابل قبول و اقدامات اصلاحی جهت کاهش ریسک ملموس تر است.
۳-۲ نوع تحقیق
هر پژوهش، تلاشی سیستماتیک وروشمند برای دستیابی به پاسخ یک پرسش یا راه حلی برای یک مسئله است.با توجه به اینکه، پرسشها ومسأله ها، ماهیت گوناگونی دارد، لذا می توان بر پایه چگونگی آنها، این پژوهشها را طبقه بندی کرد. به سخن دیگر در این نوع طبقه بندی قبل از هرچیز بر«میزان کاربرد مستقیم یافته ها ودرجه تعمیم پذیری آنها در شرایط دیگر توجه داشت.(Gay&et al[18]: 1992)
بر اساس ماهیت و ویژگی های کلی که انواع تحقیق دارند می توان آنها را به سه دسته کلی تقسیم کرد:
۱) کمی
۲) کیفی
۳) ترکیبی[کمی+کیفی](خاکی،۱۳۹۱)
با توجه به ماهیت این پژوهش از نوع ترکیبی استفاده می شود.
تحقیق مبتنی بر روش های ترکیبی، تحقیقی است که محقق در آن در جمع آوری و تحلیل داده ها، ترکیب یافته ها و نتیجه گیری در مورد یک موضوع خاص، از هر دو رهیافت کمی و کیفی در یک مطالعه یا طرح تحقیقاتی واحد استفاده می کند. روش تحقیق ترکیبی به معنای رد و کم اهمیت جلوه دادن روش های کیفی و کمی نیست، بلکه بالعکس بر اساس این روش هر دو رهیافت مهم و مفید تلقی می شوند. به عبارت دیگر هر کدام از این روش های دوگانه کمی و کیفی دارای محاسن و معایبی هستند و هدف روش ترکیبی استفاده از محاسن هر دو روش و به حداقل رساندن معایب آنها از طریق ترکیب این دو روش است. اگر محوری ترسیم کنیم که در یک رأس آن روش های کمی و در رأس مقابل آن روش های کیفی قرار گیرند، روش های ترکیبی در میانه محور و بین این دو روش جای می گیرند.
در واکنش به قطب بندی بین تحقیق کمی و کیفی، دیگر جریانات روشنفکری که بر سنتز این دو تاکید داشتند به وجود آمدند و این جریانات به آرامی نام روش تحقیق ترکیبی را به خود گرفتند . بنابراین ما در حال حاضر در یک جهان با سه رویکرد روش شناختی یا پارادایم تحقیق هستیم، روش کمی، روش کیفی و روش های تحقیق ترکیبی، که هر سه در حال رشد و همزیستی با هم هستند.
تقریباً اکثر پژوهشگران طرفدار روش کمی رویکردی پوزیتیوستی به علوم اجتماعی دارند و تأکیدشان بر اندازه گیری متغیرها و آزمون فرضیه هاست که بر مبنای تبیین های علی و معلولی است. در مقابل محققین طرفدار روش کیفی رویکردی تفسیرگرایانه و انتقادی نسبت به علوم اجتماعی دارند و تأکید زیادی به منطق در عمل دارند و به بررسی دقیق مواردی که در جریان طبیعی حیات اجتماعی جریان دارد، می پردازند و تفاسیر موثقی ارائه می کنند.
بسیاری از طرفداران تکثرگرایی در تلاش برای پرکردن شکاف بین روش های کمی و کیفی از طریق به کارگیری روش های ترکیبی هست

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.

ند.
در سال های اخیر تعداد زیادی از عالمان رهیافت های تفسیری و پوزیتیویستی محض را به چالش کشیده اند. این گروه طرفدار ترکیب روش ها یا به عبارت دقیق تر طرفدار روش های تحقیق ترکیبی هستند و بر این باورند که با کاربرد روش های تحقیق ترکیبی می توان موضوعات خاصی را به گونه ای کامل تر و دقیق تر مورد بررسی قرار داد.
هر سه رویکرد دارای ارزش های خاص خود برای شناخت و کشف واقعیت ها می باشد و با مطالعه نظام یافته پدیده های موضوع مطالعه خود در شمار روش های علمی به حساب می آیند. هر یک از سه رویکرد از زاویه معینی به یک پدیده می نگرند، یعنی رویکرد کمّی عمدتاً به شناخت وسیع در سطح متغیرها، رویکرد کیفی به شناخت محدود در عمق پدیده ها و رویکرد ترکیبی از هر دو جنبه به شناخت پدیده ها می پردازد. هر سه رویکرد برای جمع آوری اطلاعات مورد نیاز خود از مشاهده و مصاحبه و مستندسازی استفاده می کنند و دارای مشترکات روش شناختی علمی هستند. هر سه رویکرد با طی گام های اساسی در فرایند پژوهشی از طرح و کشف مسأله آغاز می کنند و به نتیجه گیری و تفسیر یافته های پژوهشی می پردازند و به نوآوری های خاص خود دست می یابند.
۳-۲-۱ رویکرد کمی
رویکرد کمی نوعی روش پژوهشی است که محقق تصمیم می گیرد درباره چه چیزی مطالعه کند. سؤالات مشخص و کاملاً تعریف شده ای را مشخص می کند، اطلاعات کمّی را از نمونه تحقیق جمع آوری می کند، با روش های آماری به تجزیه و تحلیل این اطلاعات می پردازد، تحقیق خود را به صورتی کاملاً عینی و به اصطلاح ، غیرسوگیرانه اجرا می کند.
پژوهش های کمّی دارای سه ویژگی عمده است:
۱) تأکید بر اعداد در جمع آوری و تحلیل اطلاعات
۲) تأکید بر جمع آوری نمره ها برای اندازه گیری ویژگی های جزئی و مشخص افراد و سازمان ها
۳) تأکید بر مقایسه گروه ها و رابطه متغیرها و عوامل در مطالعات تجربی و همبستگی و پیمایشی.
پژوهش های کمّی را معمولاً به سه حوزه توصیفی، ارتباطی (علّی- مقایسه ای و همبستگی) و تجربی (حقیقی، شبه تجربی و تک موردی) تقسیم می کنند.
۳-۲-۲ رویکرد کیفی
رویکرد کیفی نوعی دیگر از پژوهش است که محقق، با اتکاء به نظر شرکت کنندگان در تحقیق، سؤالات گسترده و کلی را پرسش می کند، به جمع آوری اطلاعاتی می پردازد که عمدتاً از نوع کلامی و متن است، به توصیف و تحلیل این کلمات و متن ها می پردازد و تحقیق خود را به صورتی ذهنی و به اصطلاح، سوگیرانه اجرا می کند. ویژگی های پژوهش های کیفی را می توان در سه مورد اساسی زیر خلاصه کرد:
۱) تأکید بر شنیدن دیدگاه های شرکت کنندگان در پژوهش
۲) تأکید بر پرسش های عمومی و باز و جمع آوری اطلاعات از همان محلی که مردم در آن زندگی و کار میکنند
۳) تأکید بر حمایت از تغییرات و بهبودبخشی زندگی افراد و گروه ها.
در پژوهش های کیفی می توانیم از طرح های زیر نام ببری:
مطالعه موردی: روش مطالعه موردی، که غالباً به صورت مطالعات کیفی صورت میگیرد، به مطالعه متمرکز یک مورد یا نمونه می پردازد. مطالعه موردی با توجهی که به مطالعه موردها دارد مشخص می شود نه با روشی که در مطالعه خود به کار می گیرد. برخی از محققان به دلایل علاقه درونی خود بر مطالعه یک مورد معین تمرکز می کنند و برخی دیگر به مطالعه چند یا چندین مورد می پردازند تا از این طریق تعمیم پذیری موضوع ها و الگوها را آزمون کنند.
طرح های روایتی: در پژوهش روایتی، محقق به توصیف چگونگی زندگی افراد می پردازد، عموماً بر مطالعه یک فرد خاص تمرکز دارد، اطلاعات خود را از طریق جمع آوری داستان ها فراهم می کند، از اطلاعاتی که جمع آوری کرده است برای بیان داستان زندگی آنان استفاده می کند، روایت هایی از تجارب زندگی افراد را به قلم می آورد، و معنای این تجارب را ارائه می کند.
طرح پژوهشی روایتی شامل به تصویر کشیدن افراد، مستندسازی تجارب آنان، بازگو کردن صدای آنان، و ارائه دیدگاه های آنان در بافت اجتماعی و فرهنگی معین است. این بدان معنا است که پژوهشگر تحقیقات روایتی بر اهمیت یادگیری از مخاطبان مورد مطالعه خود تأکید دارد.
تئوری زمینهای: روش پژوهشی تئوری زمینهای، هم وسیله ای برای نظریه پردازی و هم یک مجموعه از فنون اجرایی در پژوهش های کیفی است.طرح های پژوهشی تئوری زمینه ای، به عنوان یک رویکرد طبیعی گرایی در تحقیق محسوب می شود که، با فاصله گرفتن از روش تقلیل گرای تحقیقات تجربی، به یک رویکرد متناسب با بافت و زمینه رفتار روی آورده است.
تئوری زمینه یابی، مجموعه ای از اقدامات نظام دار و کیفی برای ایجاد نوعی از تبیین عمومی (یا تئوری زمینهای) است که فرایند و عمل و تعامل میان مردم را توضیح می دهد. اقدامات مربوط به استفاده از این روش شامل جمع آوری اطلاعات مصاحبه ای اولیه، تولید و گزارش کردن مقوله ها (یا موضوعهای) اطلاعات، و ایجاد یک پیکره یا الگوی بصری برای تبیین عمومی موضوع مطالعه است.
روش تاریخی: پژوهش تاریخی، یک فرایند تحقیق نظام دار برای بررسی اطلاعات به منظور پاسخگویی به سؤالات در مورد پدیده های گذشته و دستیابی به فهم بهتر از وضعیت و عملکردها و گرایش ها و مسائل کنونی است. روش تاریخی از چهار نظر مشابه سایر روش های پژوهش کیفی است:
۱) تأکید بر مطالعه متن؛