برای ساخت تابع عضویت بایستی از داده های خام استفاده شود. حال سیستم برای اعمال منطق فازی آماده است.
استنتاج: هنگامی که ورودی ها به سیستم می رسند استنتاج، همه قوانین اگر-آنگاه را مورد ارزیابی قرار می دهد و درجه درستی آنها را مشخص می کند. اگر یک ورودی داده شده به طور صریح با یک قانون اگر-آنگاه مشخص نشده باشد، آن گاه تطابق بخشی مورد استفاده قرار می گیرد تا جوابی مشخص شود. راه های متعددی برای پیدا کردن پاسخ بخشی وجود دارد که البته فراتر از حد این تحقیق می باشد.
در این قسمت برای بدست آوردن یک نتیجه کلی تمامی مقادیر بدست آمده از قسمت استنتاج با هم ترکیب می شوند. قوانین فازی مختلف نتایج مختلفی خواهند داشت. بنابراین ضروری است تا همه قوانین در نظر گرفته شوند. برای این منظور روش های متعددی وجود دارند که توضیح همه آنها در این مقاله نمی گنجد.
بازگرداندن از حالت فازی: در این مرحله مقدار فازی بدست آمده از قسمت ساخت به یک داده قابل استفاده تبدیل می شود. این قسمت از کار اغلب پیچیده است چون مجموعه فازی نبایستی مستقیما به داده قابل استفاده تبدیل شود. از آنجا که کنترلگر های سیستم های فیزیکی به سیگنال های گسسته نیاز دارند، این مرحله بسیار مهم می باشد.
۲-۴-۴- عملیات بر روی مجموعه های فازی
در مجموعه های فازی نیز مشابه مجموعه های کلاسیک عملیات مختلف نظیر اجتماع، اشتراک، متمم و تساوی و غیره بین مجموعه های مختلف تعریف و ارائه می شود.
۲-۴-۴-۱-عملگر مکمل
تابع تعلق مکمل مجموعه فازی را بصورت نشان می دهیم. تابع مکمل باید بتواند چند شرط زیر را ارضا کند:
توابع زیادی شروط فوق را برآورده می کنند، یکی از آن ها می باشد.
۲-۴-۴-۲- عملگر اجتماع[۵۶]
عملگر اجتماع را با S نشان می دهند و به صورت زیر نمایش داده می شود:
(۲-۳۳)
به این معنی که نگاشتی است که توابع تعلق و را به تابع تعلق اجتماع و تبدیل می کند. عملگر اجتماع باید شرط های زیر را ارضا کند.
شرط های مرزی زیر در آن صدق کند:
(۲-۳۴)
دارای شرط جابجایی باشند:
(۲-۳۵)
شرط صعودی در آن صدق کند:
(۲-۳۶)
شرط شرکت پذیری در آن صدق کند:
(۲-۳۷)
پروفسور زاده در مقاله های اولیه خود درباره مجموعه های فازی، عملگر بیشینه را برای اجتماع دو مجموعه فازی پیشنهاد کرده است که در آن می باشد.
۲-۴-۴-۳-عملگر اشتراک
عملگر اشتراک را با نشان می دهند و به صورت زیر نشان داده می شود:
(۲-۳۸)
یعنی تابعی است که توابع تعلق مجموعه های فازی و را به تابع اشتراک و تبدیل می کند. برای اینکه رابط عملگر اشتراک باشد باید چهار شرط زیر را برآورده نماید:
شرط مرزی
(۲-۳۹)
شرط جابجایی
(۲-۴۰)
شرط صعودی بودن
(۲-۴۱)
شرکت پذیری
(۲-۴۲)
پیشنهاد پروفسور زاده عملگر برای اشتراک بوده است، که به صورت زیر بیان می شود:
(۲-۴۳)
نکته: بنابر کاربردهای مختلف می توان عملگرهای اجتماع و اشتراک مختلفی تعریف کرد که مطابق آنچه گفته شد باید شرایط ذکر شده را برآورده سازد. بعضی از عملگرهای اجتماع که معرفی شده اند عبارتند از کلاس دومبی، کلاس دبویس پرید، کلاس یاگر، جمع دراستیک، جمع انیشتین و جمع جبری. همچنین برای اشتراک عملگرهای کلاس دومبی، کلاس دبویس پرید، کلاس یاگر، صرب دراستیک، ضرب انیشتین و ضرب جبری معرفی شده اند.
۲-۴-۵- رابطه بین مجموعه های فازی
در مجموعه های قطعی، رابطه مجموعه ای از زوج های مرتب از A به مجموعه B می باشد و تعلق یا عدم تعلق زوج های مرتب (a,b) به ترتیب به صورت ” به ارتباط ندارد” تعبیر می شوند. ضرب کارتزین مجموعه تمام ترکیب های ممکن اعضای A و B می باشد.
رابطه فازی بین مجموعه A و B یک زیر مجموعه فازی از ضرب کارتزین می باشد. در این حالت A می تواند به اندازه مثلا ۰٫۷ به b ارتباط داشته باشد.
۲-۴-۶- ترکیب روابط فازی

برای دانلود متن کامل این فایل به سایت torsa.ir مراجعه نمایید.