راهکارهای استرس شغلی ،پایان نامه درباره استرس شغلی

 

راهکارهای پیشگیری و مدیریت استرس شغلی در کارکنان

تحقیقات نشان داده است که یک برنامه مؤثر براى مهار و مدیریت استرس، باید گرایش به هر دو جنبه فردی و سازمانی داشته باشد، به عبارتی یک برنامه جامع باید نگرشی کل نگرانه به انسان و ویژگی­هایش داشته باشد (فقیه،۶۱:۱۳۹۰). بر این اساس چندین راهکار به منظور پیشگیری و مدیریت استرس ارائه شده است:

  • شناسایی و کنترل عوامل استرس زای محیط کار توسط تیم سلامت؛
  • طراحی و تنظیم ساعت کار در شیفت­های کاری تا در آن­ها زمان استراحت و خواب کافی برای شاغلین فراهم شود؛
  • طراحی ارگونومیک محیط کار به منظور راحتی و احساس آرامش کارکنان؛
  • بهمراه داشتن یک همکار حتی الامکان حین کارهای طولانی و دشوار؛
  • انجام ورزش به طور متناوب و منظم در زمان­های ممکن؛
  • انجام تنفس آهسته و عمیق هنگام احساس استرس و فشار؛
  • داشتن خواب کافی در فواصل شیفت­های کاری؛
  • انجام اقدامات درمانی و بازتوانی مناسب در کارکنان دچار مشکلات (Coffey et al,2011)؛
  • داشتن نگرش مثبت نسبت به مسائل؛
  • داشتن هدف و برنامه (مثل مدیریت زمان) در طول کار و زندگی (حافظی و همکاران،۱۳۹۰)؛
  • بهبود هوش هیجانی؛
  • برقرارى ارتباطات صحیح و کافى با افراد در زمان مناسب؛
  • اجرای برنامه­هاى مدیریت استرس در سازمان (فقیه،۶۲:۱۳۹۰)؛
  • ارزیابی ادواری اثربخش بودن مهارت­های مقابله­ای و روش­های رسیدن به آرامیدگی (عیوضی و عیوضی،۱۳۹۲) .

علاوه براین ارائه یک راه حل کلی و جامع برای پیشگیری از استرس ممکن نیست اما می‌توان دستورالعمل­هایی برای پیشگیری از آن بیان کرد. در تمام موقعیت­ها، فرایند برنامه‌های پیشگیری از استرس شامل سه مرحله متمایز است (حافظی و همکاران،۱۳۹۰):

  • شناسایی مشکل: برای شناسایی مشکلات موجود در سازمان در ابتدا باید به اندازه سازمان و منابع در دسترس آن توجه کرد. بدون توجه به روش به کار رفته برای جمع‌آوری اطلاعات، داده‌ها باید شامل درک کارمندان از شرایط کاری آن­ها باشد و سطوح استرس، سلامت و رضایت را در برگیرد. فهرست شرایط کاری که ممکن است منجر به استرس شود، علائم هشدار دهنده و اثرات استرس نقاط شروع خوبی را برای تصمیم‌گیری در مورد اطلاعات جمع‌آوری شده، فراهم می‌کند. معیارهای عینی مانند غیبت، بیماری و میزان جابجایی کارکنان، یا مشکلات عملکردی می‌توانند دلایلی برای حضور استرس شغلی باشند. گرچه، این معیارها تنها نشان‌دهنده‌های غیر دقیق استرس شغلی هستند.
  • طراحی و اجرای مداخله‌ها: از آنجا که منابع استرس در کار تعیین شده‌اند و جنبه‌های این مساله درک می‌شود، این مرحله برای طرح و اجرای استراتژی مداخله تنظیم می‌شود. در سازمان­های کوچک، مباحث غیر رسمی که به شناسایی مشکلات استرس کمک می‌کند، ممکن است عقاید مثمرثمری را نیز برای پیشگیری به وجود آورد. در سازمان­های بزرگ یک فرایند رسمی ممکن است نیاز باشد. برخی مداخله‌ها ممکن است به سرعت اجرا شوند(به طور مثال بهبود ارتباطات، آموزش مدیریت استرس)، اما سایرین ممکن است احتیاج به زمان اضافه برای اجرا داشته باشند(به طور مثال طراحی مجدد شغل).
  • مداخله‌ها را ارزیابی کنید: ارزیابی یک مرحله ضروری در فرایند مداخله است. ارزیابی برای تعیین این که آیا مداخله اثرات مطلوب را به وجود می‌آورد یا نه، و آیا تغییرات در مسیر مورد نیاز است یا نه ضروری است. فرایند پیشگیری استرس شغلی با ارزیابی خاتمه نمی‌یابد. در عوض، پیشگیری استرس شغلی باید مانند یک فرایند مستمر نگریسته شود که اطلاعات ارزیابی را برای اصلاح یا تغییر مسیر استراتژی مداخله، استفاده می‌کند (حافظی و همکاران؛۱۳۹۰).

Related articles