سپاسگزاری

۲:۱،۲، ۲:۲۶، ۱:۴، ۱:۷، ۱:۸، ۱:۱۰، ۲۳-۱۷: ۱، ۶و۵ :۶، ۶:۸، ۷:۱، ۱۲:۷، ۱۳:۱۶، ۱۵:۱، ۵-۳ :۱۵، ۱۶:۲۱، ۱۶:۳۲، ۱:۱۸، ۴۵:۴۵، ۳۴:۱، ۳۵:۱، ۳۹:۱۴، ۳۹:۷ ،۶و۵ :۴۲، ۴۵:۱۰، ۴۵:۱۴، ۴۵:۴۳، ۴۶:۲۱، ۳۲:۲۶، ۳۲:۲۸، ۳۲:۲۱، ۳۲:۲۳، ۳۲:۲۴، ۳۶:۶، ۱۳-۱۱: ۳۷، ۳۷:۱۵، ۴-۱: ۴۲، ۴۲:۸، ۳-۱: ۴۴، ۵و۴ :۴۴، ۴۵:۱۲، ۲۱-۱۸: ۴۵، ۴۵:۴۴، ۴۹-۳۲: ۴۷، ۴۷:۶۰، ۴۷:۷۵، ۴۷:۶۶، ۱۲و۱۱ :۴۹، ۴۹:۶، ۴۹:۱، ۴۹:۸، ۵۰:۱، ۴-۱: ۵۱، ۵۱:۶، ۵۱:۱۱،۱۲

۹۵

تسبیح

۱۲:۷، ۱۳:۱۷، ۱۶:۲۵، ۲۸:۱۲ ،۳۷:۱۰، ۳۱ـ۲۲: ۴۷،۴۳:۳، ۵-۲: ۵۲،

۱۸

تقدیس

۳۹:۱۴،۱:۷، ۴۹:۸ ،۲۸:۱۰،۲۸:۱۲، ۴۷:۵، ۳۲:۵ ،۴۷:۱۰،۱۱، ۴۶:۳

۱۰

تنزیه

۲۸:۱۲،۱:۲، ۱۰-۳: ۱۳، ۱۴:۱، ۱۴:۲، ۸-۴: ۳۲ ، ۱و۲: ۴۶ ، ۱۲-۸ :۴۶ ، ۴۸:۹، ۷-۱: ۳۱، ۳۷:۱۶، ۴۸:۱۵، ۴۸:۹

۳۶

۲-۹٫ مضمون نهم: تضرع و انابه
از خوف و خشیت خدا گریستن و با زاری و تضرع رو به او کردن و سر بر آستان او ساییدن از آداب و آیینهای بندگی است و افزون بر پیامدهای نیکویی که دارد از زمینههای استجابت دعا نیز است.[۱۰۶] در عده الداعی آمده است که گریه کردن مهمترین آداب دعا و بالاترین حالات آن است زیرا اولاً گریه دلالت بر رقّت قلب دارد و رقّت قلب موجب استجابت دعا است. امام صادق (علیه السلام) فرمودند: هرگاه بدنت لرزید و چشمت گریست و قلبت ترسید پس بگیر، بگیر که حاجتت نزدیک و به تو توجهی شده است، دوم گریه بیانگر انقطاع انسان از دیگران و نهایت خشوع نسبت به خداوند است، سوم در گریه ویژگیها و ثوابهایی است که در دیگر طاعات یافت نمیشود، چهار گریه موافق با اوامر حق تعالی و سفارشهایی است که به پیامبرانش کرده، در آنجا که فرموده است: ای عیسی از چشمانت اشک و از دلت خوف و خشیت به من ببخش.[۱۰۷]
نمونههایی از تضرع و زاری
پس بر زارى ما به درگاهت رحم کن.‏[۱۰۸](۱۰:۵)
پس اینک، خداى من، این منم به درگاه گرامى تو همچون فرمانبردار خوار ایستاده، و با شرمندگیام مانند محتاج عیالمند، از تو درخواست مینمایم.‏[۱۰۹](۱۲:۴)
بلکه میگویم: گفتار بنده خواری که به خود ستم کرده و حرمت پروردگارش را رعایت ننموده.‏[۱۱۰](۱۲:۷)
در حالیکه براى تو فروتنى کرده و خم گشته، و سر به زیر افکنده و کج شده، و ترس پاهایش را به لرزه انداخته، و بسیارى اشک گونههایش را غرق نموده، تو را میخواند.[۱۱۱](۱۲:۹)
اى خداى من، روان شدن اشکم را از ترست، و نگرانى دلم را از بیم عظمتت، و لرزیدن اندامم را از شکوه و بزرگیت میبینى.[۱۱۲](۱۶:۱۹)
همه اینها از شرمندگى از تو است براى بد رفتاریم، و از این رو صداى تضرّع و زاریم به درگاهت گرفته، و زبان راز و نیاز با تو کُند گردیده است.‏[۱۱۳](۱۶:۲۰)
اى خداى من اگر در پیشگاه تو بگریم تا پلکهاى چشمانم بیافتد، و به آواز بلند بنالم تا صدایم قطع گردد، و در برابر تو بایستم تا پاهایم ورم کند، و براى تو رکوع کنم تا استخوان پشتم از جا کنده شود، و تو را سجده نمایم (پیشانى به خاک نَهَم) تا اینکه سیاهى (یا کاسه) چشمهایم پنهان شود (به گودى رود) و همه عمر خاک زمین بخورم و تا پایان زندگى آب خاکسترآلود بیاشامم، و در بین اینها به ذکر تو گویا باشم تا زبانم کند شود، سپس از شرمندگى از تو چشم به اطراف آسمان نیاندازم.([۱۱۴]) (۱۶:۳۰)