روح معماری زمان قاجار در خشت خشت این خونه دمیده شده و هنوزم زندهه

مساحت خونه ۱۵۰۰ متر مربعه و ۱۳۰۰ متر پایین بنا داره. عمارت در ۳ طبقه ساخته شده و دو حیاط داره، یکی شمالی و دیگری جنوبی. واسه ورود به خونه از در شمالی از یه هشتی عبور می کنین که به طبقه ی اول هم چند پله می خورد. ورودی حیاط جنوبی هم دالانیه که طاق نمای آجری داره و قبلا سرپوشیده بود. در قسمت همکف و طبقه ی اول، طنبی ها و اتاق های تو در تویی هست و در مرکز طبقه ی اول تالار مرکزی قرار گرفته. طبقه ی همکف و اول از راه پله ای مرکزی به یکدیگر راه دارن و راه ورود به پایین زمین از داخل ساختمون، از قسمت شمالیه که از راه ۲ راه پلهه، سقف اون به شکل طاق بوده و چند دالان تو در تو زیرزمین عمارت رو شکل داده ان. نمای قسمت شمالی بنا آجریه و طرف جنوبی ستون های چوبی داره که با سرستون های گچی زینت یافته ان. ابتدا زمان پهلوی در ضلع شمالی خونه، اتاق هایی در دو طبقه به این بنا اضافه شد.

خونه ی شربت اوغلی واسه «حاج مجید شربت اوغلی»، پسر «نایب هاشم خان» و از تاجران سرشناس فرش تبریز بود و کاربردی مسکونی داشت. گفته می شه در روز عاشورا و تاسوعای حسینی دسته جات عزاداری از بازار تبریز وارد حیاط شمالی عمارت می شدن و عزاداری می کردن. بعد از اون ها پذیرایی می شد. در سال ۱۳۶۹ شهرداری تبریز این عمارت رو خریداری و بعد از تعمیر، میراث فرهنگی خونه ی شربت اوغلی رو به فرهنگسرای تبریز تبدیل کرد. این بنا در ۶ اسفند ماه ۱۳۷۹ به شماره ی ۳۲۲۲ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

نشانی بنا: تبریز، خیابون شمس تبریزی، کوچه ی شرشرا، پلاک ۳۷

نشانی خونه ی شربت اوغلی روی نقشه

خونه اردوبادی

خونه اردوبادی تبریز

 خونه ی اردوبادی از خونه های دوره ی پهلویه که ابتدا حکومت رضاشاه ساخته شد. بیشتر خونه های اون دوره از خشت و آجر ساخته می شد اما خونه ی اردوبادی تنها خونه ی تاریخی تبریزه که از آجر و سنگ های ساختمانی بنا شده و از این نظر معماری اون اهمیت خاص ای داره. این خونه در جنگ جهانی دوم و اشغال تبریز به وسیله روس ها، سفارت عراق بود. این عمارت با مساحتی حدود ۱۶۰۰ متر مربع، در ۳ طبقه ساخته شده و این روزا به مرکز اسناد ملی شمال غرب تبدیل شده. خونه ی اردوبادی در ۲۶ آبان سال ۱۳۷۸ با شماره ی ۲۴۹۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.

نشانی بنا: تبریز، خیابون ارتش جنوبی، پلاک ۸۴

نشانی خونه ی اردوبادی روی نقشه

خونه صرافلار (موزه ی سفال)

خونه صرافلار تبریز

قدمت خونه ی صرافلار به زمان قاجار و ابتدا دوره ی پهلوی می رسد. این عمارت شامل زیرزمین و طبقه ی فوقانی می شه و ایوون اون با ستون های گچ کاری شده ی خوشگل یادآور سبک خاص زمان قاجاره. در وسط حیاط، حوضی بزرگ هست که باغچه های دو طرف اون به زیبایی و سرسبزی عمارت افزوده. طبقه ی همکف سازه ی قابی داره اما سقف زیرزمین به شکل طاق و گنبدیه. در زیرزمین مثل دیگه خونه های قاجار حوض خونه ای قرار گرفته و دو اتاق جانبی، یه اتاق مستطیلی و یه راهرو هم هست. سازمان میراث فرهنگی استان آذربایجان شرقیمبادرت به خرید این خونه کرد و پس از تعمیر و بازسازی بنا، در سال ۱۳۷۴ از این عمارت به عنوان نمایشگاه و خونه ی سفال تبریز بهره ورداری شد. خونه ی صرافلار در ۱۷ اسفند سال ۱۳۸۱ به شماره ی ۷۸۰۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

نشانی بنا: تبریز، خیابون شمس تبریزی، ایستگاه گرو، کوچه ی صرافلار، کوچه ی شهید نوروزی، پلاک ۱۰۰

نشانی خونه ی صرافلار روی نقشه

خونه سرخه ای

خونه سرخه ای تبریز

خونه ی سرخه ای از خونه های زمان قاجار در محله ی سرخابه که مالک اون «میرزا مهدی فراشباشی» داماد مظفرالدین شاه بود. عمارت در دو طبقه ساخته شده و حیاط اندرونی و خارجی داره. هشتی بنا در ضلع جنوبی قرار گرفته و اگه بخواین وارد بخش اندرونی شید، تنها راه موجود از راه حیاط بیرونیه. قسمت اصلی عمارت طنبی بزرگی به ابعاد ۵/۹متر در ۵ متره که پنجره های اون مشرف به ایوون، حیاط و باغچه ی ضلع جنوبیه.

ایوون ها ستون دار هستن و دسترسی اون ها به یکدیگر از دو طرف طنبیه. زیرزمین خونه حوض خونه ی بزرگی داره که از زیباترین بخش های بناه. حموم میرزا مهدی هم در ضلع شمالی بنا ساخته شده که بدیش اینه بعدا این حموم ها جدا شد و به افراد دیگری واگذار گردید. از مهم ترین ویژگی های خونه گچ بری های جور واجور داخل و بیرون بنا
و تزئینات چوبی و آیینه کاری های سقف اینه. خونه ی سرخه ای در ۱۹ مرداد ماه ۱۳۷۹ به شماره ی ۲۷۷۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده و سازمان میراث فرهنگی استان هم حالا در حال تعمیر و بازسازی این خانه س.

نشانی بنا: تبریز، خیابون ثقة الاسلام، نرسیده به درب قدیمی سرخاب (سرخاب قاپوسی)

نشانی خونه ی سرخه ای روی نقشه

خونه لاله ای

خونه لاله ای تبریز

قدمت خونه ی لاله ای به ابتدا زمان پهلوی می رسد. این خونه واسه «مرحوم یحیی ذکا»، از محققان برجسته ی معاصر بود و ایشون رو می توان یکی از بنیان گذاران موزه در ایران نامید چون نقش زیادی در برنامه ریزی و راه اندازی موزه های زیادی تو تهران و دیگه شهرستان ها داشت. به همین دلیل واسه بزرگداشت خدمات مرحوم ذکا در مورد ی تاریخ و ایران شناسی، به خاص تحقیق هایی در مورد آذربایجان و تبریز، این خونه رو به «دفتر تحقیق های تاریخی یحیی ذکا» تبدیل کرده ان. این بنا در دو طبقه ساخته شده که عرضه ی اون ۹۰۰ متر مربع و اعیانی اون ۶۰۰ متر مربعه.

در طبقه ی همکف یه اتاق مرکزی و دو اتاق جانبی قرار داره و راه ورود به این طبقه از راه ۲ راه پلهه. به طبقه ی اول هم می توان از راه پله ی کلاه فرنگی وارد شد که یه تالار بزرگ و چند اتاق دیگه داره. این بنا دو ایوون با ستون ها و سرستون های گچ کاری شده داره و زیبایی خاصی به نما بخشیده. خونه ی لاله ای دو ورودی داره که یکی در قسمت غرب و دیگری در جنوب غربی بنا قرار گرفته و ساختمون اصلی در ضلع شمالی اون قرار داره. در حیاط خونه حوضی خوشگل به وسیله باغچه های گل کاری محاصره شده و خونه رو به بهشت کوچیک قجری تبدیل کرده. در قسمت شمالی حیاط خلوت هم قرار داره که روشنایی خونه رو تامین می کنه. خونه ی لاله ای در ۲۰ آذر ماه ۱۳۷۹ به شماره ی ۲۹۱۹ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده.

نشانی بنا: تبریز، خیابون ارتش جنوبی، کوچه ی بالا

نشانی خونه ی لاله ای روی نقشه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *